Uit logeren is zó pedagogisch onverantwoord

Uit logeren is zó pedagogisch onverantwoord

Het is muisstil in huis. Eigenlijk hoor je daar een beetje van te genieten, want sinds de kinderen er zijn, komt dit niet vaak voor. Maar om eerlijk te zijn, voel ik me een beetje verloren in die stilte. Een stilte die wordt veroorzaakt door de afwezigheid van mijn twee kuikentjes. Ze zijn uit logeren.

Uit logeren

Ze zijn uit logeren. Bij oma en opa. Voor drie hele nachten. Dolle pret natuurlijk. Want zoals zo vaak bij oma´s en opa´s gebeurt, mag en kan alles wat thuis uit den boze is. Niks geen moeite met afscheid nemen. ´Toedelodoki, papa en mama! Ga maar lekker werken! Komt allemaal goed hoor bij omi en opi!´ Mijn dochter neemt niet eens meer de moeite om ons buiten uit te zwaaien. Ze is al naar binnen gevlucht om weer voor de buis te kruipen.

Ontspannen vermoeidheid

In alle rust rijden we naar huis. Zullen we nog een avondje naar Culinair gaan in de stad? Nu kan het want we hoeven geen oppas te regelen. Toch wordt het plan snel de ijskast in gedaan. Morgen gaan we ook al met vrienden uit eten en als we elkaar diep in de ogen aankijken, dan geven we het eerlijk toe: we worden allebei overspoeld door een ontspannen vermoeidheid. Een vermoeidheid die we maar al te goed kennen, want die komt altijd naar boven als we even geen kinderen om ons heen hebben. We duiken vroegen ons nest in. Niet voor vuurwerk tussen de lakens, maar om in een diepe slaap te vallen.

Kamers opruimen

De volgende dag staan we fris en fruitig op. En aangezien de kinderen waarschijnlijk ook verre van pedagogisch verantwoorde activiteiten aan het doen zijn zoals elke dag patat eten, de hele dag voor de buis hangen enzovoort, besluiten wij ook iets te doen wat alle pedagogen afraden: hun kamers opruimen.

Natuurlijk moeten ze dat zelf doen. En natuurlijk zitten we ze vaak genoeg achter hun broek aan om het voor elkaar te krijgen dat ze hun rotzooi moeten opruimen. Ze doen het dan ook wel, maar ja, het voldoet natuurlijk nooit aan de standaarden die mama en papa hanteren!

Lees ook: Opa en oma: verwennen of verpesten?

Dag ranzige kermisknuffels

Dus met vuilniszakken, stofdoeken en stofzuiger gaan we aan de slag. Dág talloze tekeningen, knutselwerken, kapotte barbies, verkreukelde reken-, taal-, geschiedenis- en aardrijkskunde stencils, supermarkt-verzamel-minions, opgedroogde stiften en ranzige kermisknuffels!

De volgende dag gaat onze poetsvrouw er nog eens flink doorheen. Het resultaat: twee prachtige slaapkamers die er super strak en blinkend schoon uit zien.

Die stilte

Morgen komen de kuikentjes thuis. Ben benieuwd wat zij ervan vinden. Vrees dat hun reactie oorverdovend zal zijn. En ik kan me zo voorstellen dat ik dan toch weer verlang naar die stilte waarin ik me een beetje verloren voel.

Lees meer blogs van Chantal:

In één week van tempel naar gifbelt
Help. Knuffel zoek!

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

3 comments

  1. Pingback: Hoezo een 'relaxte' zondagochtend? - mamaschrijft

  2. Pingback: Kinderen en online. Houd het in de gaten. * mamaschrijft

  3. Pingback: Open brief aan luizenpluis moeders (én vaders): een ode aan jullie * mamaschrijft

Type to Search

See all results