Voor het eerst naar de basisschool.

Deze week was het zover. Mijn middelste meisje startte op de basisschool. Geen onbekend terrein voor haar, want we lopen dagelijks de school in om haar broer weg te brengen. Ze liep dan ook moeiteloos naar binnen, hing haar nieuwe unicorn rugtas en jas aan haar haakje en ging zitten op een bankje in de klas.

Bij het weggaan liet ze geen traan, zelfs geen angstig koppie. Nee, alleen maar lachen en zwaaien. Uiteraard zwaai ik met een hartje vol trots terug. Ook als ik haar weer ophaal na 2 uurtjes wennen vliegt een vrolijke Izzie me in de armen. Ze vond het suuuuperleuk. Ze geniet, ze straalt en ze voelt zich maar wat groot dat ze nu eindelijk ook naar school mag.

Daar gaan we dan, op naar de basisschool.

Overblijven

En op de vierde dag van de ‘wenweek’ kwam de dag dat ze voor het eerst moest overblijven. Overblijven betekent maar liefs 45 minuten buitenspelen. Met heel veel kinderen tegelijk, van allerlei soorten leeftijden. Een jungle, een chaos. Zonder juffen maar met ‘overblijfouders’. Ik weet van mijn oudste hoe moeilijk hij het overblijven vond in het begin, dus als een spion sluip ik tussen de middag naar het schoolplein. Ik zoek in de jungle van kinderen naar mijn dochter. Waar is ze dan? En ik spot haar! Ze staat tegen een houten huisje aan, alleen… en kijkt als een angstig hertje om zich heen. Auw, auw, mijn moederhart breekt. Is er niemand die met haar wil spelen? Ik kijk het nog even aan en net voordat de neiging om haar te redden te sterk wordt lopen haar buurmeisjes naar haar toe en ontfermen zich over haar.

Ophalen uit school

Gelukkig! Waarom doe ik dit ook, denk ik bij mezelf. Ik moet ook niet gaan kijken, wat verwacht ik nou? Ze zit net 4 dagen op school. In 4 dagen ben je zelf alles nog aan het ontdekken. En misschien vindt ze het wel lekker om een beetje alleen om zich heen te kijken. Ik maak mezelf gek. Ik vertrek snel weer naar huis en haal haar eind van de dag weer op. Met een kleine knoop in mijn maag loop ik naar de klas. Hopelijk heeft ze het leuk gehad. En als ze begint over het overblijven neem ik me voor om positief te reageren met iets als: het komt wel goed, of: je kan toch ook best even alleen spelen. Of misschien moet ik niks zeggen. De deur gaat open, daar komt ze. Gelukkig, een vrolijke Izzie! Ze had heerlijk geknutseld en gym gehad. En het overblijven, vond je dat leuk vraag ik? Ja hoor, zegt ze stoer, maar wel een beetje saai. Prima denk ik, als dat alles is…..! Op naar week 2.

Lees ook:

Schoolziek. Omdat het soms allemaal even teveel is.

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results