Waarom de overgang naar een derde kind makkelijker is.

Eerlijk is eerlijk, een derde kindje is druk. Maar ja, een tweede ook. Een derde kind krijgen heeft ook zo zijn voordelen. Ik vind het zelfs makkelijker dan de overgang naar twee kids en ik leg je uit waarom.

Met trots kan ik zeggen dat ik al bijna een half jaar moeder ben van drie geweldige kinderen. Als je me vroeger had gevraagd hoeveel kids ik zou krijgen, dan had ik gezegd dat ik in elk geval twee kinderen zou willen, en dat ik het dan nog wel eens aan zou kijken. Als ik dik en uitgezakt zou worden, dan zou een derde kind er niet komen, dacht ik vroeger.

Stiekem had ik nooit durven dromen dat ik er drie zou krijgen ‘later’.

En later, dat is nu. Ik ben 35 jaar, en heb gewoon al drie kinderen op de wereld gezet. Dat is soms zo raar om te beseffen. Als ik terug denk aan mijn eigen kindertijd en aan mijn eigen moeder, dan voelt dat alsof het nooit anders geweest is. Zij was een moeder, mijn moeder. Maar als ik dan naar mezelf kijk met drie kinderen, dan voel ik me moeder, maar ook zoveel meer dan dat. Ik voel me nog zoals ik de overige dertig jaren was, maar dan met drie kinderen en meer ervaring. En dat heeft mijn moeder natuurlijk net zo gevoeld, maar als kind weet je natuurlijk niet beter dan dat je moeder je moeder is. Volg je me nog?

Afijn, drie kinderen verder dus. Ik weet nog als de dag van gisteren dat ik er achter kwam dat ik zwanger van Raf was, zo’n 5,5 jaar geleden. Hoe bijzonder was dat! Als ongeveer de enige van mijn vriendinnen was ik in verwachting. En toen hij geboren werd, dook ik volop in het moederschap. De nachten waren best pittig want echt slapen deed hij ‘s nachts niet. Maar hij was mijn eerste en enige kindje, dus ik nam alles voor lief.

Vrij snel al wist ik zeker dat ik graag een tweede kind wilde.

Eenmaal zwanger, was ik weer helemaal in de zevende hemel. Toen Izzie geboren werd, was ik zielsgelukkig, maar ik vond het toch wel een hele omschakeling. Mijn man had destijds ook ineens een baan waarvoor hij wekelijks drie nachten weg was. Izzie was tien dagen oud, en hij ging naar het buitenland. Ik kreeg koorts, en de zorg voor mijn peuter en baby lag bij mij. Wow, dat vond ik wel heftig. Ook kwamen we er snel achter dat ze eczeem had, wat dingen ook niet heel gemakkelijk maakte. Het was ook nog eens midden winter, waardoor ik niet heel vaak het huis uit kwam. Dit zorgde ervoor dat ik me af en toe onwijs opgesloten en zelfs wel eens ongelukkig en eenzaam voelde. Mijn wereld voelde ineens zo klein, ik stond er zo vaak alleen voor. Met af en toe gelukkig wel hulp van opa’s en oma’s, maar die wonen niet in de buurt.

Wel of geen derde kindje?

We hebben vaak tegen elkaar gezegd dat als het ons gegund is, we graag drie kinderen zouden willen. Een groot gezin! Maar het maakte me ook onzeker. Hoe ging ik dat allemaal doen; én de zorg voor drie kids, én een man in het buitenland, én werken. En oh ja, ook nog een leven hebben? Hoe kreeg ik dat allemaal geregeld? Na lang wikken en wegen, besloten we toch om het rustig aan te proberen. We zouden wel een weg vinden, we can do this. Diep in ons hart is dit wat we graag wilden! En ja hoor, meteen die maand raakte ik al zwanger. Een derde kindje was onderweg! En ik moet je eerlijk bekennen dat ik me ook tijdens de zwangerschap best vaak zorgen heb gemaakt over het reilen en zeilen.

Nu ze er eenmaal is, is het inderdaad druk en hectisch soms, maar ik zou het zo niet willen missen. En tot nu toe denk ik dat ik de overgang van één naar twee kinderen heftiger vond. En ik zal je uitleggen waarom.

Waarom de overgang naar een derde kind makkelijker is:

  • Met een eerste kind kan je vrijwel de meeste dingen nog gemakkelijk doen. Een tweede kind brengt daar al verandering in. Je bent ineens een flink stuk minder flexibel. Een derde kind is daarom niet anders, dat ben je al gewend.
  • Ik voel me meer ervaren. Ik weet inmiddels wat ik kan verwachten, en ben handiger geworden als moeder.
  • Aandacht verdelen is niet nieuw. Al vind ik dit nog steeds wel een ‘ding’, alle drie de kids willen aandacht en vaak heel toevallig (of niet!!) het liefst allemaal tegelijkertijd. Dat zorgt wel eens voor frustratie, maar niet meer of minder dan wanneer je een tweede kind krijgt.
  • Je leert beter om te gaan met ‘rommel’ in huis. Het is sowieso al rommelig in huis met twee kids, want overal slingert speelgoed rond. Maar bij de derde maak ik me daar minder druk om. En het scheelt dat Raf al vijf jaar is, waardoor hij steeds beter snapt dat hij ook speelgoed moet opruimen. In plaats van van zich af te gooien.
  • En dat brengt me meteen bij het volgende punt. Raf en Izzie helpen mij ook met Fehla. En eigenlijk zijn ze een soort mini-entertainment team. Ze zijn de hele dag met haar bezig, knuffelen haar, geven flesjes, maken grapjes, lopen met haar door de kamer, geven beertjes en doekjes aan die ze laat vallen. Kortom, ik ben niet meer de enige die als entertainmentteam en knuffeldier fungeert.
  • Ons derde kindje is een hele makkelijke baby. Ze is veel rustiger dan de andere twee, lacht de hele dag, huilt nauwelijks en is echt supergezellig en knuffelig! Ze vindt het heerlijk om haar grote broer en zus om zich heen te hebben en is die drukte ook gewend, dus bij haar heb ik niet snel het gevoel dat ze overprikkeld is. Ze gaat gewoon mee in de flow en vindt alles wel best. Heerlijk!
  • Ik ben minder streng in bijvoorbeeld de televisie of de iPad. Niet dat deze nou de hele dag aanstaan bij ons thuis, dat zeker niet, maar beide zijn echte life savers tijdens het koken of verschonen of gewoon als ik even rust aan mijn hoofd wil.
  • Ik zet sneller een oppas in. Bij de eerste vond ik dat nog superspannend, en wachtte ik heel lang tot er voor het eerst iemand mocht oppassen. Nu heb ik een oppasmeisje dat echt standaard een paar keer in de week komt, inclusief in de weekenden. Anders kom je helemaal de deur niet meer uit, het moet wel! Helemaal met opa’s en oma’s die niet in de buurt wonen.

Uiteraard kan ik niet ontkennen dat een derde kind druk is. Soms heb ik het gevoel dat ik alleen maar bezig ben met wassen, eten maken, halen en brengen naar vriendjes, sport en hobby’s en brandjes blussen, maar al met al vond ik de overgang naar twee kinderen pittiger. Zo ervaar ik het tenminste tot nu toe. Hoeveel kids heb jij en hoe ervaar jij het?

Izzie leest voor aan Fehla, hoe lief!?

Kijk ons nou blij zijn!

Even een flesje geven, zodat mama tijd heeft om er een foto van te maken! 😉

Lees ook:

Mijn eerste maand met drie kinderen.

Tien dingen die ik anders doe bij mijn derde kind

25x prachtige jurken en rokjes voor de feestdagen.

Fonq.nl

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results