Yoga in een nieuw jasje, kuruntu yoga.

Ondefinieerbare buikpijn

Twee maanden geleden vroeg een moeder, die ik had leren kennen langs de lijn van onze voetballende zoons, of ik een keer met haar dochter wilde praten, vanwege mijn achtergrond in de psychologie en passie voor yoga. Haar dochter zat niet lekker in haar vel, nadat ze op school een tijdje was gepest. Ze had regelmatig last van ondefinieerbare buikpijn. Ik reageerde enthousiast, omdat ik al een tijdje geïntrigeerd ben door de aanvulling en verdieping die yoga kan hebben op psychologie. Haar vraag kwam op een goed moment en ik vertelde haar dat ik me, tijdens een gesprek met haar dochter, vooral zou richten op haar gevoelens en het ervaren ervan. En mijn pas verworven kennis op het gebied van kurunta yoga kon ik wellicht ook toepassen.

Kurunta yoga

Het afgelopen jaar maakte ik voor het eerst kennis met deze vorm van yoga waarbij je aan een soort banden in verschillende poses aan een muur hangt. Yoga is meer dan alleen de houdingen, asana’s genoemd. Yoga omvat ook meditatie, ademhaling en een bepaalde levenshouding of instelling. Eigenlijk zijn de asana’s maar een klein onderdeel. Ze zijn bedoeld om een lichaam soepel en sterk te maken en te houden. De verschillende houdingen hebben allemaal een eigen energetische werking en het is de bedoeling dat je de verschillende houdingen zo precies mogelijk uitvoert en lang genoeg in de houding blijft. Alleen zo bereik je een optimaal resultaat. Helaas zijn veel lichamen, vooral de westerse, niet soepel en sterk genoeg zijn om de houdingen voldoende lang aan te houden. Maar met de, voor kuruntu yoga onmisbare, banden is het wel goed vol te houden. Voor iedereen. De downward facing dog is een bekende asana. In die houding sta je op handen en voeten en probeer je je rug zo lang mogelijk te maken en ruimte tussen de wervels te creëren. De houding is officieel een rusthouding, maar voor mij en veel anderen, is het keihard werken. Ik voel heel veel weerstand in mijn armen en schouders, terwijl anderen vooral last krijgen van de hamstrings. Met als gevolg dat er geen ontspanning is in de wervelkolom en al helemaal geen ruimte tussen de wervels. Bij kurunta yoga krijg je een band om je middel, zodat je gewicht gedragen wordt door je heupen, waardoor armen en benen enorm worden ontlast. En dan is er ineens wel ruimte in de wervelkolom. En dat voel je! Meteen.

Integratie met gevoel is noodzakelijk

Ik was al bekend met de link tussen lichaam en geest. En emoties en lichamelijke klachten. En ik was me al een tijd (gefrustreerd) bewust, dat alleen het begrijpen van de rode draden in mijn leven, niet genoeg was om daadwerkelijk te veranderen. Dat op een ander level ervaren, ontbrak. En dat dat nu net noodzakelijk was om dingen daadwerkelijk anders te doen. Begrijpen alleen is niet genoeg: integratie met gevoel is noodzakelijk. Verbinding tussen lijf en hoofd. En juist dat voelen en toelaten is voor mij heel moeilijk. Tijd nemen om stil te staan bij de impact die gebeurtenissen op me hebben. Ze echt ervaren. Ik ben gewoon enorm gewend om door te gaan. Niet te voelen. Ik doe dat zonder er erg in te hebben. Het is mijn tweede natuur. Maar tijdens mijn eerste kurunta yogales ging dat ‘ervaren’ eigenlijk vanzelf. Ik hing op mijn kop, met mijn voeten bij elkaar en knieën naar buiten en voor ik het wist, stroomden de tranen over mijn wangen. Intens verdriet. Vanuit mijn heupen. Want de houding waarin ik hing, was een zogenaamde heupopener. Door de banden werden mijn heupen verder geopend dan normaal, terwijl ik op mijn rug lag. En diep ademend door mijn ongemak en onrust heen, kwam ik uit bij verdriet.

Kurunta yoga

Kurunta yoga

En nu kwam ik dus, in die banden, ineens bij oud verdriet. Toen ik de tranen liet stromen realiseerde ik me dat mijn heupen inderdaad een hoop verdriet en ook angst kennen. Om maar een voorbeeld te geven: een spoedkeizersnede met 4,5 liter bloedverlies, waarbij zowel mijn kind als ik door het oog van de naald zijn gekropen. De angst en het verdriet van de ervaring had ik volledig geblokkeerd. Destijds richtte ik me vooral op het feit dat we er allebei zonder al teveel kleerscheuren vanaf zijn gekomen. Maar nu besefte ik dat ik nooit ruimte had gemaakt om te voelen en verwerken. Terwijl mijn lichaam er duidelijk last van had. Na deze ervaring was ik meteen diep onder de indruk van kurunta yoga. En ook enthousiast, omdat ik uit ervaring als therapeut en ook als cliënt wist dat de psychologie voornamelijk een mentaal proces is en vaak blijft. Dat het voor veel mensen lastig is om aan de hand van gesprekken alleen in hun lijf te komen. Of om fysieke klachten aan emotionele gebeurtenissen te koppelen. Daar is vaak meer voor nodig. Wat mij betreft yoga. Langzaam maar zeker ben ik me meer en meer gaan verdiepen in kuruntu yoga. Mijn doel is om hoofd en lijf weer samen te brengen. Zodat ik de impact van bepaalde gebeurtenissen kan ervaren. En wandelend op die weg, werd mij dus gevraagd een gesprek te hebben met een elfjarig meisje dat twee jaar eerder op school was gepest en nu last had van buikpijn.

Verbinding laat ervaren

Het meisje had de week voordat ze kwam zoveel last van buikpijn gehad, dat ze een echo had gehad in het ziekenhuis. Daarop werd niets afwijkends gevonden. Nadat we rustig hadden kennisgemaakt, ging het al snel over de periode dat ze op school werd gepest. Ze vertelde dat ze het gevoel had er niet bij te horen en dat iedereen tegen haar was. Ik vroeg haar om haar ogen te sluiten, diep adem te halen en opnieuw te voelen hoe dat voelt, wanneer iedereen tegen jou is en jij de enige bent die er niet bij hoort. Ook vroeg ik aan haar of ze dat gevoel van er niet bijhoren, ook wel eens in andere situaties had. Ze ontspande, haalde dapper adem en zei niks. Dus na een tijdje zei ik dat ik me kon voorstellen dat het een lastige vraag was en ik vroeg of ze misschien wel kon zeggen waar ze het voelde in haar lijf? En meteen kwam haar antwoord: ‘In mijn buik!’ Haar ogen schoten open. Ze schrok zich een ongeluk en daarna moesten we samen lachen. Er was veel vaker tegen haar gezegd dat stress buikpijn kan veroorzaken en dat begreep ze wel, alleen nu had ze het zelf ervaren. Ze had verbinding gemaakt.

 

 

Share this post:

Ook leuk om te lezen

    Volg Mamaschrijft

    Leave a Reply

    *

    Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

    Type to Search

    See all results