Zó bedachten wij de naam voor ons tweede kind.

Hoe ben jij aan de naam van je kind gekomen? Yvonne op een heel bijzondere manier!

Het was tijd om een naam te kiezen voor ons eerste kindje. Sommige ouders in spe hebben al een naam voordat ze uberhaupt zwanger raken en sommigen beslissen pas als de baby eruit is. In ons geval kwam er maar geen naam voorbij waar we alle twee hetzelfde overtuigende goed gevoel bij kregen toen we een naam zochten voor onze eerste. Maar we waren het over een paar dingen stellig eens: het moest en zou een naam worden die je niet meerdere keren uit zou hoeven te spreken voordat mensen ‘m zouden verstaan. Een naam die iedereen in één keer goed zou spellen en een naam die ook internationaal goed uit te spreken is.

Jongensnaam

De enige jongensnaam die bij ons allebei in de smaak viel was Quirijn. En met die naam veegden we in één klap al deze eigen verzonnen en door onszelf opgelegde spelregels rigoureus van tafel.We spitten samen stapels namenboekjes door, maakten longlisten en shortlisten van jongensnamen en letten op namen van mensen die geïnterviewd werden op televisie en radio. Je weet maar nooit of toevallig De Naam voorbij zou kunnen komen. In mijn hoofd zaten steeds de klanken die klonken als Pirijn. Dat bleef maar in mijn hoofd spoken, ook al kon ik het zelf niet echt plaatsen als een bestaande naam. Ik googlede en kwam te weten dat er in Nederland slechts één Pirijn was geboren in de afgelopen jaren. En er bleek nog een kinderboekenfiguur te zijn met de naam prins Pirijn. Toen ik in een boekje de naam Quirijn tegenkwam, zei mijn gevoel dat mijn zwangere hersenen de klanken blijkbaar nét niet helemaal goed hadden verstaan.

Een onbekende naam

De arts die de spoedkeizersnee deed, vroeg vlak voordat hij een wonderschoon sterrenkijkertje uit mijn buik toverde, hoe het kindje eigenlijk ging heten. Het verbaasde me dat hij nog nooit van de naam Quirijn had gehoord en die reactie horen we nog steeds regelmatig. Spellen is altijd noodzakelijk, mensen zijn altijd opgelucht als ze horen dat ze hem ook Q mogen noemen, zeker in het buitenland en zelf noemde hij zich daardoor de eerste drie jaar standaard Kurijn.

Namen van exen

Bij nummer twee hadden we een ander strijdplan. Dat ging redelijk spontaan. We lagen samen in bed te dagdromen over ons meisje die als werktitel Augusta droeg, omdat ze in augustus uitgerekend was. Het moest geen eenvoudige naam worden zoals Femke of Marieke opperde ik stellig. Want zo’n simpele naam vond ik niet passen bij Quirijn. Manlief kreeg een flauwe grijns om zijn mond en antwoordde dat die namen het sowieso niet zouden worden omdat hij ooit vriendinnen had gehad met die namen. Ik grapte uitdagend of hij geen vrouwen had gedate die wél een mooie naam hadden en nodigde hem uit ze op te sommen. Bij het opnoemen van al die vrouwennamen (nu klinkt het alsof hij voetbalstadions vol vriendinnen had gehad voor mij, maar dat bleek mee te vallen) riep ik STOP toen ik de achternaam Philipa langs hoorde komen.

Goed verhaal

We hadden ‘m: De Naam! En dit keer hadden we ons zowaar aan een paar van onze eigen spelregels gehouden. We hoeven haar naam bijna nooit te herhalen. Spellen is een ander verhaal, er komen meer varianten voorbij dan ik voor mogelijk had gehouden. Maar in het buitenland begrijpt ook iedereen hoe ze heet. De bijnamen die eruit voortvloeien, klinken allemaal zo lief: Pip (zonder Woezel) zelf noemt ze zichzelf voorlopig Piepa, ik kom eigenlijk altijd uit bij Flip en veel mensen zeggen Pippa. Als ze net zo’n mooie kont krijg als dé Pippa, hoor je mij niet klagen. En wij hebben altijd een goed verhaal als mensen op een feestje vragen hoe we toch aan die mooie namen komen.

 

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results