Zo kan het ook. Een gesprek tussen twee moeders.

Op heel veel mama blogs lees ik (Mariska) posts over dat wij moeders elkaar meer in elkaars waarde moeten laten. Dat we niet zo’n kritiek moeten hebben op iemand die het anders doet dan jij.

En dat herken ik wel: we jagen elkaar allemaal op met het perfecte plaatje van mama’s die voor de kinderen zorgen, er geweldig uitzien en nog een dikke carrière hebben ook. En daar worden we dan zo onzeker van dat we bij het horen of lezen van andere keuzes gelijk in de verdediging schieten. Let’s face it, daar komt het toch door?

Gelukkig kan het ook anders

Zo merkte ik afgelopen week. Ik zat te kletsen met een leuke Vlaamse collega. Moeder van 4 (!!) kinderen waarvan 1 tweeling (hier volgt een diepe buiging) van 7, 6 en 4,5 jaar. En nog een veel diepere buiging. We hadden het net uitgebreid over de workshop gehad die we hadden gevolgd en hoe onze nieuwe baan tot nu toe bevalt, toen we op het onderwerp ‘hoe regel jij het allemaal thuis’ kwamen. Deze collega is 3,5 jaar thuisgebleven bij de kinderen om fulltime voor ze te zorgen. Hiervoor heeft ze destijds een mooie Sales baan opgezegd. Na 3,5 jaar heeft haar man het stokje overgenomen zodat zij weer aan de slag kon gaan. Dus nu is hij thuis bij de kinderen en reist zij iedere dag op en neer naar Utrecht vanuit België voor een hele mooie job.

Keuze om thuis te blijven

Ze vertelde over dat ze destijds de keuze heeft gemaakt om thuis te blijven omdat het niet goed voelde om de kids naar de crèche te brengen. Dat het teveel gehaast was en dat voor haar de knoop dus gauw doorgehakt was. Niet dat het altijd makkelijk was om fulltime thuis te zijn, maar ze heeft er wel van genoten (en nog een hele toffe blog aan over gehouden ook).

Als vanzelf vertelde ik over hoe ik dat gehaast wel herken.

Dat wij eerder op twee verschillende plekken in de Randstad werkten, constant aan de telefoon hingen over wie waar in de file stond en dat ik vanaf 16:00 al stress had over of ik wel op tijd bij de crèche zou zijn. Dat ik nu zo blij ben dat ik in Utrecht werk in een hele toffe functie en met de verdeling die we thuis hebben. Ze informeert naar hoe wij dat dan regelen en ik vertel dat Wouter 4 om 5 werkt en ik iedere woensdag vrij ben. Dat de kindjes dan echt even kunnen bijkomen van het crèche geweld (want vermoeiend is het wel). Maar dat ik heel blij ben met hoe het nu gaat en de balans goed voelt.

Respect

We rondden het gesprek af en gingen onderweg naar ons volgende overleg. En toen ik in de lift stond realiseerde ik me: we zijn twee mama’s die zojuist een gesprek hebben gehad over hoe we het thuis doen, we doen het op totaal verschillende manieren en we hebben met respect en begrip voor elkaars overwegingen naar elkaar geluisterd. Zo kan het dus ook!

Lees ook:

Gender disappointment.

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results