Zwanger en solliciteren. Gewoon doen!

Zwanger en solliciteren? Mariska deed het, en heeft een boodschap voor zwangere dames in Nederland.

Ik ben woensdag begonnen in mijn nieuwe baan. Dat ging, zoals dat gaat, gepaard met wat ups en downs. Het introductieprogramma ging vol verve van start met een mooie groepsfoto onder een TL-buis, iets waarop ik verwachtte niet al te best uit de verf te komen met mijn huidige bleke verschijning en pukkels. Ik probeerde nog op de achterste rij te kruipen, maar helaas. Ok, jammer. Ook wel jammer op zich dat die foto zowel op LinkedIn als door het hele bedrijf werd verspreid.

No worries dacht ik, het komt goed.

Bij de koffie pauze rond 11:00 had ik al honger als een BEER en ging driftig op zoek naar een onopvallende manier om de koekjes uit mijn tas op te schrokken. Niet gelukt. Zat 10 minuten later nog de kruimels van mijn jurk te vegen. Ach joh dacht ik, maakt niks uit.

Vervolgens de lunch op de 4e verdieping. De directeur stapte energiek voor ons uit het trappenhuis in, hup hup met de trap naar boven! Ik wilde me niet laten kennen, want he ik ben toch een jonge frisse gezonde meid. Boven aangekomen heb ik me even verstopt om te zorgen dat ik a) niet meer zo paars was b) geen sterretjes meer zag c) weer enigszins aanspreekbaar zou zijn (het is toch je eerste dag).

Zwanger

Als je nu denkt, mmm dit komt me wel bekend voor, dan snap je misschien in welke toestand ik aan mijn eerste werkdag begon. Ik ben dus 21 weken zwanger van een mooi gezond kindje! En ja, ik heb met 7 weken zwangerschap gesolliciteerd op deze nieuwe baan en ‘m gekregen ook. En ja ik had een contract voor onbepaalde tijd en nu een jaarcontract met een maand proeftijd. Hoop maar dat die directeur niet achterom heeft gekeken op die trap! En ja, ik denk soms ‘hoe ga ik het straks doen als ik tegen de 34 weken loop en het misschien niet meer trek’. En dan ook nog het feit dat mijn nieuwe collega’s mij momenteel leren kennen in zwangerschapsgewaden (want sorry hoor, zwangerschapskleding vind ik nooit echt mooi zitten). Met een dikke buik en straks ook dito kont, armen en god-weet-wat-nog-meer.

Maar nu ik vandaag na mijn derde werkdag (waar het volgens mij best goed ging al werd ik meteen al in het diepe gegooid bij een klant) naar huis reed met heel veel positieve energie, kan ik alleen maar zeggen: Dames van Nederland, laat je niet remmen door een geplande, verwachte, gehoopte, reeds gestarte zwangerschap als je een mooie uitdaging ziet! En als je al zwanger bent, wees er gewoon eerlijk over: “Mijn moeder weet het sinds gisteren, maar ik ben dus 7 weken zwanger. Morgen is ons gesprek, is dat voor jullie een probleem?” Als jij er geen big deal van maakt, maakt je potentiële werkgever dat misschien ook wel niet. Er zullen heus werkgevers zijn die je dan met een smoes afwimpelen.

Maar wil je daar dan werken?

Ik denk dat heel veel meiden zichzelf bij voorbaat al een beperking opleggen als het over zwangerschap en carrière gaat. Ook ik heb er over gedacht om ‘het dan maar even uit te zitten’. Zonde toch! Waarom zou je kansen laten schieten omdat je bang bent wat men er wel niet van zal zeggen? Dan doe je jezelf echt te kort! Hopelijk kan ik je met mijn verhaal laten zien dat het ook anders kan (met dank aan mijn nieuwe werkgever!). En uiteraard houd ik jullie hier op de hoogte van alle andere gênante situaties die de combinatie van nieuwe baan & zwangerschap met zich mee brengt.

Lees ook:

Ik ben zwanger… van de derde!

Het gemis van liefdevolle rituelen.

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results